Սարսափելի սցենար կա՝ Իսրայելի միջուկային հարվածը… ԱՄՆ-ի հեղինակությանը մեծ հա

Նոյեմբեր 3, 2026

168TV-ի «Թրիգեր» հաղորդաշարի հյուրն Արևելյան մշակութային կենտրոնի ղեկավար և ՌԴ ԳԱԱ Արևելագիտության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող Լանա Ռավանդի-Ֆադային է:

Հաղորդման ընթացքում քննարկվել են Իրանի, Իսրայելի և ԱՄՆ-ի միջև հակամարտության զարգացումը, հետագա սրման հավանականությունն ու իրադարձությունների զարգացման հնարավոր սցենարները, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ում ընտրություններից հետո հնարավոր հարվածները։

Քննարկվել է Իրանի՝ Ադրբեջանի հետ սահմանամերձ շրջաններում ռազմական ակտիվությունը, ինչպես նաև Թեհրանի պատասխան հարվածների աշխարհագրության հնարավոր ընդլայնումը՝ ուղղված ամերիկյան ռազմական օբյեկտներին։

Առանձին ուշադրություն է դարձվել Ադրբեջանի ներքաղաքական իրավիճակին, հիջաբի թեմային, Թուրքիայի և Իրանի հասցեին հնչող մեղադրանքներին, ինչպես նաև գործող իշխանության կայունության հարցին։

Կարդացեք նաև

  • Կար երկու սցենար՝ կա՛մ իշխանությունը պետք է հանձնվեր, կա՛մ արյուն կթափվեր. ԶԳՈՒՇԱՑԵՔ, ժողովրդին էլի հանում է իրար դեմ. Հայկ Նահապետյան
  • ԱՄՆ-Իրան հակամարտության ընդլայնման ռիսկերը. Տարածաշրջանային անվտանգությունը և TRIPP-ի ապագան
  • ԹՊԿ-ն՝ Թուրքիայի ազդեցության գործիք Հարավային Կովկասում․ ինչո՞ւ է Բաքուն կարոտով հիշում Չավուշօղլուին և անհանգստանում Ֆիդանից

Քննարկվել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի՝ Անկարայում կայացած Թյուրքական պետությունների կազմակերպության 13-րդ գագաթնաժողովին անձամբ մասնակցելուց հրաժարվելու հարցը։

Անդրադարձ է կատարվել Հարավային Կովկասում տիրող իրավիճակին, հայ-ադրբեջանական հարաբերություններին և Ադրբեջանի իշխանությունների կոշտ դիրքորոշմանը։

Ծրագրի ընթացքում քննարկվել են Ադրբեջանում հիջաբ կրելու հարցի հետ կապված հանրահավաքները, տեղի ունեցող գործընթացներում Թուրքիայի և Իրանի հնարավոր դերակատարությունը, ինչպես նաև Անկարայի և Բաքվի հարաբերությունները։

Առանձին ուշադրություն է դարձվել հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների արդիական հարցերին, այդ թվում՝ Ադրբեջանի նախագահի օգնական Հիքմեթ Հաջիևի հայտարարությանը, ըստ որի՝ Հայաստանն ու հայ հասարակությունը պետք է ներողություն խնդրեն ադրբեջանցիներից, որոնք, նրա խոսքով, 30 տարի շարունակ հնարավորություն չեն ունեցել վերադառնալու իրենց «հայրենի վայրերը»։

Քննարկվել է նաև Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախարար Ջեյհուն Բայրամովի հայտարարությունը, ըստ որի՝ Բաքուն պատրաստ է վերջակետ դնել Հայաստանի հետ խաղաղության հաստատման գործընթացին, ինչպես նաև խաղաղության պայմանագրի տեքստի նախաստորագրման հարցը։

Բացի այդ, ծրագրի ընթացքում անդրադարձ է կատարվել Հայաստանում տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններին, սոցիալական ցանցերում հրապարակումների համար իրականացվող ձերբակալություններին, Բաքվում կալանքի տակ գտնվող Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության վիճակին, Հայաստանում ժողովրդավարության և քաղաքական ազատությունների հարցերին, ինչպես նաև երկրի իշխանությունների և Հայ Առաքելական եկեղեցու հարաբերություններին։

Հայկ Դերզյան




—

168: Կար երկու սցենար՝ կա՛մ իշխանությունը պետք է հանձնվեր, կա՛մ արյուն կթափվե

Նոյեմբեր 3, 2026

«Պրեսսինգ» հաղորդաշարի եթերում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրը պահեստազորի գնդապետ, ռազմական հարցերով փորձագետ Հայկ Նահապետյանն է:

Հարցազրույցի հիմնական թեզերը՝ ստորև.

  • Փաշինյանը փորձում է թաքցնել իրողությունները, այն է՝ իր իշխանությունը պահելու համար նա սպասարկում է տարբեր պետությունների շահերը մեր տարածաշրջանում և Հայաստանի Հանրապետությունում: ԱՄՆ-ի շահերը սպասարկում է TRIPP-ով, մեր հանքանյութերը նրան տալով, արտաքին քաղաքական կոմպոնենտով, իսկ Հավաքական Արևմուտքի շահերը՝ հակառուսականությամբ: Փաշինյանը սպասարկում է նաև Թուրքիայի և Ադրբեջանի շահերը: Հակոտնյա է Իրանի ու Ռուսաստանի շահերին:
  • ԱՄՆ-ը կարող է հայտնվել TRIPP-ի, այսինքն՝ Իրանի սահմանի տարբեր հատվածներում: Երբ մի պետության տարածքով ճանապարհ է անցնում, և Փաշինյանն ասում է, որ TRIPP-ը տարածք չունի, ուրեմն դա Միջանցք է, և ինքն իր բերանով դա խոստովանում է: 
  • Վաղը Ադրբեջանն ասելու է՝ իմ Մայր օրենքով՝ Սահմանադրությամբ, Հայաստանի 2/3-ն իմն է, հիմա ես այն պետք է վերցնեմ: Եվ երբ դու դուրս ես եկել Իրանի և Ռուսաստանի հետ հարաբերություններից, դու մնում ես միայնակ Թուրքիայի ու Ադրբեջանի դիմաց:
  • Գունավոր հեղափոխության գործիքակազմով 2018-ին Հայաստանում տեղի ունեցավ իշխանության բռնազավթում՝ սահմանադրական կարգի տապալմամբ: Եվ որպեսզի որևէ մեկը գլխի չընկնի, որ օտար երկրների հատուկ ծառայություններն են արել այդ իշխանափոխությունը, ժողովուրդը պետք է լցվեր փողոց: Ժողովուրդը գործիք էր: Կար երկու սցենար՝ կա՛մ իշխանությունը պետք է հանձնվեր, կա՛մ արյուն կթափվեր: Կայացվեց խորագետ որոշում՝ արյուն չպիտի՛ թափվի:

Կարդացեք նաև

  • Սարսափելի սցենար կա՝ Իսրայելի միջուկային հարվածը… ԱՄՆ-ի հեղինակությանը մեծ հարված է հասցվել. Լանա Ռավանդի-Ֆադայի
  • ԱՄՆ-Իրան հակամարտության ընդլայնման ռիսկերը. Տարածաշրջանային անվտանգությունը և TRIPP-ի ապագան
  • ԹՊԿ-ն՝ Թուրքիայի ազդեցության գործիք Հարավային Կովկասում․ ինչո՞ւ է Բաքուն կարոտով հիշում Չավուշօղլուին և անհանգստանում Ֆիդանից
  • Երբ 2018թ. ԱՄՆ ազգային անվտանգության հարցերով խորհրդական Ջոն Բոլթոնը եկավ Հայաստան, ասաց՝ ինչ պետք է արվի, և այդպես էլ եղավ, ընդհուպ՝ Արցախի հանձնումը: Բայց այդ ծրագրի բոլոր կետերը չեն, որ կատարվել են…
  • Երբ Ուկրաինայում՝ Մայդանում, իշխանափոխության գործընթաց էր գնում, Յանուկովիչի քաղաքական թիմն ուզեց Դոնեցկից հանքափորներ բերել, որ ժողովրդի դեմ ժողովուրդ հանեն: Յանուկովիչը չգնաց այդ քայլին, և Մայդանը թուլացավ: Երբ արդեն Մայդանի վրանային ճամբարներում մարդկանց քանակը նվազագույնի էր հասել, ուկրաինական 5-րդ հեռուստաալիքի 3 տեսախցիկների առաջ Բերկուտը գիշերը հարձակվում է վրաններում գտնվող ուսանողների վրա: Ու այդ բոլորը՝ ուղիղ եթերում: Սա անտրամաբանական էր, ո՞վ կարող էր տալ Բերկուտին այդ հրամանը, բնականաբար, նրա ղեկավարը՝ ՆԳ նախարարը: Սկսվում է հետաքննություն, պարզվում է՝ ՆԳ նախարարը չի տվել հրամանը, այլ Յանուկովիչի անունից հրամանը տվել է նրա աշխատակազմի ղեկավարը՝ նրա իշխանության ամենաազդեցիկ դեմքերից մեկը՝ Սերգեյ Լյովոչկինը, ով հետո հեղափոխությունից հետո դառնում է Ուկրաինայի օլիգարխներից մեկը: Դրանից հետո ողջ Ուկրաինան փոթորկվեց: 100 հոգի սպանվեց, որը, պարզվեց՝ ընդդիմությունն է կազմակերպել դիպուկահարներով: Սա պատմում եմ, որ պարզ լինի՝ առանց 5-րդ, 6-րդ շարասյունի՝ իշխանափոխություն չի լինում: Միշտ իշխանության մեջ լինում են պաշտոնյաներ, ում ավելի բարձր պաշտոններ են խոստանում, ու նրանք իշխանությունը փլուզում են ներսից: 

Նշենք, որ 2014 թվականի իշխանափոխությունից հետո շարունակել է Լյովոչկինը քաղաքական գործունեությունը՝ որպես պատգամավոր։ 2026 թվականի նոյեմբերի դրությամբ հասանելի տեղեկություններով՝ նա շարունակում է մնալ Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի պատգամավոր։ Խորհրդարանի պաշտոնական կայքում նշված է, որ նա ընդգրկված է «Կյանքի և խաղաղության հարթակ» պատգամավորական խմբում։ Հիմնականում բնակվում է Ուկրաինայից դուրս։ Լրագրողական հետաքննություններում նրա գտնվելու վայրի հետ կապված հիշատակվել են Ֆրանսիան, Նիսը և Վիեննան։ 2022-ին՝ ռուսական լայնածավալ ներխուժման նախօրեին, նա մեկնել էր Ուկրաինայից։ Նրա ֆրանսիական անշարժ գույքը շարունակում է մնալ լրագրողական ուշադրության կենտրոնում։ 2026-ի մարտի 23-ին Hromadske-ն, հղում անելով ֆրանսիական Le Figaro-ին, հայտնել է, որ Ֆրանսիայում դատելու են Լյովոչկինի առանձնատան կառուցապատման հետ կապված կապալառուին։

  • Երբ ԱԺ-ում սահմանադրական մեծամասնություն չունեցող Փաշինյան Նիկոլը հրապարակային ընդիմությանը պարտադրում է իրեն 7 մանդատ տալ՝ 2/3 ստանալու համար, որը, կարծում եմ, չի ստանալու, սպառնում է արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններով՝ կա՛մ 7 մանդատը տալիս եք, կա՛մ մյուս խորհրդարանում ես կորոշեմ՝ ով կլինի ընդդիմություն, դուք չեք մասնակցի ընտրություններին ու կստանաք զրո մանդատ: Արտահերթի ժամանակ նկարիչն ահավոր մեծ թվեր է նկարելու. ՔՊ-ին 85-90% են տալու, իսկ դրանից հետո սահմանադրական հանրաքվեի ժամանակ ՔՊ-ն կստանա 99% կողմ ձայն:

  • Արևելքի ժողովուրդները, այդ թվում՝ մենք, ընտրությունների ժամանակ ծրագրերին ձայն չեն տալիս, ձայն տալիս են անհատներին, լիդերներին: Այս ՏԻՄ ընտրություններում անհատներ չկային: Ընդդիմությունը 10%-ով է մասնակցել ՏԻՄ ընտրություններին, որովհետև անհատներ չկային:
  • ՔՊ-ն հետևություն էր արել Գյումրիում ու Փարաքարում ՏԻՄ ընտրություններում իրենց պարտությունից: Եվ հասկացան, որ հաջողություն ունենալու համար պետք է գլխատել նախընտրական շտաբները: Զանգվածային ձերբակալություններ եղան, և շտաբները չկարողացան իրենց գործունեությունն իրականացնել: Իշխանությունը գտել է ընդդիմության աքիլեսյան գարշապարը. Ընտրությունից 4-5 օր առաջ սկսվեցին զանգվածային ձերբակալություններ: Սա կիրառել էին նաև հունիսի 7-ին տեղի ունեցած համապետական ընտրությունների ժամանակ: Ընդդիմությունն ինչո՞ւ հետևություններ չէր արել, 2-րդ, 3-րդ ստվերային շտաբներ ինչի՞ չէին ստեղծել:
  • Երկրում հաստատված է ավտորիտար ռեժիմ, որը հակում ունի վերածվելու տոտալիտար ռեժիմի: Տոտալիտար ռեժիմի ժամանակ իշխանությունը չի հանդուրժելու որևէ ընդդիմադիր ուժ ու լրատվամիջոց, բոլորի հետևից ընկնելու է:
  • Փաշինյան Նիկոլի «Իրական Հայաստանի» գաղափարախոսության իմաստը գետնի վրա հետևյալն է՝ Հայաստանը պոկել Ռուսաստանից, հեռացնել Իրանից: Իսկ Իրանի ռազմական դոկտրինում փոփոխություն է եղել. Իրանն այլևս պաշտպանվող չէ. վտանգի դեպքում կարող է նախահարձակ լինել տարբեր կետերում:
  • Ուկրաինայում այս պահին քաղաքացիական պատերազմ է գնում, անունն ինչ ուզում եք դրեք՝ Հատուկ ռազմական գործողությո՞ւն, թե՞ պատերազմ:
  • Իսրայելի ներկայիս վարչակազմը 3 ուղղությամբ պատերազմ է վարել, 3-ում էլ պարտվել է՝ Գազա, Հորդանանի արևմտյան ափ՝ Լիբանանի Հըզբոլլահի շիա մահմեդականացված կառույցի հետ պատերազմ և Իրանի դեմ 2 պատերազմներ: Եթե նոր իշխանություն գար, դրանց պատասխանատու Բենիամին Նեթանյահուն իր թիմով կհայտնվեր բանտում: Որպեսզի դա տեղի չունենա, նա անդադար, պերմանենտ ընտրություն է անում երկրում: Դա կոնկրետ մեթոդ է: Մարդիկ, ընդդիմությունն անընդհատ պարտվում են, մաշեցնում ռեսուրսները:

Հիշեցնենք. Բենիամին Նեթանյահուի օրոք՝ 4 տարում Իսրայելում տեղի ունեցան 5 խորհրդարանական ընտրություններ՝ 2019թ. ապրիլի 9, 2019թ. սեպտեմբերի 17, 2020թ. մարտի 2, 2021թ. մարտի 23, 2022թ. նոյեմբերի 1: Երբ հասարակությանը երկար ժամանակ իշխանությունները պարտադրում են ապրել ընտրական ճգնաժամի պայմաններում, քաղաքական օրակարգն աստիճանաբար կենտրոնանում է ոչ թե պետական քաղաքականության, այլ այդ իշխանության պահպանման շուրջ։ Ընդ որում, ընտրությունների կրկնությունը պարտադիր չէ, որ մեծացնի իշխանության լեգիտիմությունը, սակայն այն խորացնում է հասարակական բևեռացումը։

  • Ադրբեջանը շտապեցնում է Փաշինյանին: Ադրբեջանը որոշակի նոր կարգավիճակ է ստանում: Նրա կշիռը նոր մակարդակի է բարձրացել: Մեծ Թուրանի շահառուները Բրիտանիան ու Թուրքիան են: 2013թ. 3 սյան վրա կառույց ստեղծեցին՝ Թուրքական պետությունների կազմակերպություն, որն անընդհատ զորավարժություններ է անում: Թուրքիայի ներկայիս իշխանությունը հիմա ոչ թե պանթուրանիզմի, այլ պանիսլամիզմի գաղափարախոսության հետևորդ է: Այսինքն՝ Թուրքիայի ստրատեգիական ուղղությունը որոշակի առումով փոփոխություն է կրել:
  • Ալիևը ոչ մի Խաղաղության պայմանագիր էլ չի ստորագրելու. Փաշինյանից փորձելու է ստանալ առավելագույնը՝ առանց լրացուցիչ պայմանագրային պարտավորությունների:
  • Մեծ Թուրանի աշխարհագրական-քաղաքական ճանապարհին միայն Սյունիքը չէ, ամբողջ Հայաստանն է: Մեզ՝ Հայաստանը, սեպ են համարում, և այդ սեպը հանելու խնդիր ունեն: Երկու պետություն են խոչընդոտում այդ սեպը հանելուն՝ իրենց շահերից ելնելով՝ Ռուսաստանը և Իրանը:
  • Որ պահին ռուս սահմանապահները դուրս եկան Հայաստան-Թուրքիա սահմանից, Թուրքիան պահանջելու է այդ սահմանի դելիմիտացիա և դեմարկացիա, իսկ սա նշանակում է, որ Հայաստանի և Թուրքիայի միջև Կարսի պայմանագիրը չի գործում, և ուժի մեջ կմտնի դրանից առաջ եղած Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը՝ Հայաստանի 9800 ք/կմ տարածքով: Ու այդ ժամանակ Ալիևն ասելու է՝ մի րոպե, Երևանն իմն է: Այդ վտանգը դամոկլյան սրի պես մեր գլխին կախված է:
  • Հայաստանը ՀԱՊԿ-ից դուրս դնելու խնդիր չկա. Հայաստանը ՀԱՊԿ-ի ներսում հիմա եղած-չեղած մի հաշիվ է: Եթե ՆԱՏՕ-ի անդամ որևէ երկիր իրեն ԱՄՆ-ի ու Թրամփի հանդեպ պահեր այնպես, ինչպես Փաշինյանն է իրեն պահում Ռուսաստանի դեմ, խցանի պես մի վայրկյանում դուրս կթռչեր այդ կառույցից: Բայց Ռուսաստանը դեռ ձգում է: 
  • ԵԱՏՄ-ում Հայաստանի նկատմամբ, չեմ բացառում, որ սկսեն օգտագործել որոշակի պատժամիջոցներ, որին ես դեմ եմ եղել ի սկզբանե: Գյուղմթերքի շուկան մեր առաջ փակելով՝ տուժեց մեր երկրի քաղաքացին, ոչ թե Փաշինյան Նիկոլն ու իր վարչակազմը:
  • Որոշ մտքի գիգանտների թվում է՝ գազը խանութից գնվող ապրանք է՝ էս խանութից չեն գնի, մյուսից կգնեն: Գազը «Գազպրոմով» է գալիս. Սրանք չեն հասկանում, որ եթե Ռուսաստանին պետք լինի, թույլ չի տա, որ «Գապրոմի» խողովակներով Ադրբեջանից անգամ գազ գա: Եթե գազը թանկացավ, տնտեսական կոլապս է լինելու, մարդիկ բռնելու են արտագաղթի ճանապարհը: Ռուսաստանն էլ թույլ չի տալու երկիր մտնել, ի՞նչ են անելու: Իսկ եթե մեր հայրենակիցներին էլ հանե՞ն Ռուսաստանից…. Այդ մարդիկ այնտեղ աշխատում, իրենց հարազատներին այստեղ օգնում են: Ահռելի են Ռուսաստանից տրանսֆերները: Եթե ձմռան շեմին գազը թանկացավ, մեր վիճակը վիճակ չի լինելու:
  • Մեր թվացյալ տնտեսական աճի պատճառը Ռուսաստան-հավաքական Արևմուտք Ուկրաինայի տարածքում պատերազմն է, ոչ թե մեր իշխանությունների փայլուն աշխատանքը: Եթե եկած ռուս ռելոկանտները, տուրիստները հետ գնացին, մենք կանգնելու ենք մի մեծ կոտրած տաշտակի առաջ:

  • Միացյալ Նահանգների ներկայիս վարչակազմը շատ մեծ փորձության առաջ է կանգնած. Տարբեր փորձագիտական գնահատականներով՝ Հանրապետականները պիտի պարտվեն: Միակ բանը, որում Թրամփը հաջողել է, Վենեսուելայի նախագահի առևանգումն է: ԱՄՆ-ում դեմոկրատներն առ այսօր բավականին ազդեցիկ դիրքեր են զբաղեցնում Պետդեպում, Հետաքննությունների դաշնային բյուրոյում, Պենտագոնի մի հատվածում: Իմ գնահատականներով՝ այսօր Մարկո Ռուբիոն սպասարկում է դեմոկրատների շահերը: Թրամփը դրան հակակշռում է Վենսով: Եթե տեսականորեն Թրամփը պարտվի ու տեսականորեն չկրողանան ազդել ընտրությունների արդյունքների վրա, չեմ բացառում, որ ԱՄՆ-ում ցույցեր ու բախումներ կլինի, անկայունությունը կբերի ճգնաժամի, ու կսկսվի քաղաքացիական պատերազմ: Իսկ մեր իշխանությունները պատրանք ունեն, որ ԱՄՆ-ը պիտի երաշխավորի մեր խաղաղությունը:
  • 300 000 ադրբեջանցիների թիվը քարոզչական թիվ է: Ալիևը ՄԱԿ-ի ամբիոնից 1 միլիոն թիվ է հնչեցրել՝ Հայաստանից դուրս եկած 300 000 ադրբեջանցիներն ու նրանց ժառանգները: Էս վտանգը խիստ առարկայական է: Ադրբեջանը կարող է հարվածել, ու այդ հարվածները մի քանի ուղղություններով են լինելու՝ Սյունիք, Սևանի ավազան, Նախիջևանից՝ Վայք-Եղեգնաձորի ուղությամբ, Արարատ: Եվ այդ դեպքում ոչ ոք, այդ թվում՝ մեր բարեկամ Իրանը մատը մատին չեն խփելու: 
  • Մեր ընդդիմությունը պիտի միավորվի: Այսօր Հայաստան պետությունում մեր ապրելու իրավունքն է վտանգվելու: Եվ խոսքս միայն խորհրդարանական ընդդիմության մասին չէ, այդ թվում՝ արտախորհրդարանական ընդդիմության:

Մանրամասները՝ տեսանյութում:




—

RFE/RL – Armenian Envoy Honored By Moscow

նոյեմբեր 03, 2026

Russia – Russian Foreign Minister Sergei Lavrov (right) meets Armenia’s newly appointed Ambassador Gurgen Arsenian, Moscow, October 4, 2024.

The Russian Foreign Ministry awarded on Tuesday a medal to Armenia’s ambassador to Russia, Gurgen Arsenian, amid persistent rumors about the Armenian government’s decision to recall him.

The ministry said Arsenian received its For Cooperation badge of honor from Russian Deputy Foreign Minister Mikhail Galuzin “for his contribution to the development and strengthening of Russian-Armenian relations.” The two men also discussed “a number of issues on the bilateral and regional agenda,” it said in a short statement.

Armenia’s traditionally close relationship with Russia has steadily deteriorated in the last several years as Prime Minister Nikol Pashinian sought to reorient his country towards the West. The process accelerated this spring when Moscow began pressuring Yerevan to quickly choose between seeking to join the European Union and remaining part of a Russian-led trade bloc.

Some Armenian media outlets claimed this summer that Arsenian has objected to Pashinian’s pro-Western foreign policy and will lose his post as a result. The ambassador dismissed those “gossips” in late August. The Hraparak daily insisted last month that his dismissal is a forgone conclusion.

“Our sources say that a special farewell event for the ambassador will be organized at the Russian Foreign Ministry in the near future,” it wrote. “Although the Russian side initially had certain reservations regarding Arsenian, they subsequently found common ground, which, in all likelihood, became the reason for his dismissal.”

A wealthy businessman, Arsenian was posted to Moscow two years ago despite having no diplomatic experience. The 66-year-old had held seats in Armenia’s parliament for much of the previous 24 years. He joined Pashinian’s political team after supporting former Presidents Serzh Sarkisian and Robert Kocharian during their tenures.

—

Pashinian Reaffirms EU Membership Drive As Russian Sanctions Loom

նոյեմբեր 03, 2026

Belgium – Armenian Prime Minister Nikol Pashinian speaks to journalists in Brussels, November 3, 2026.

Prime Minister Nikol Pashinian made clear on Tuesday that he will continue to seek Armenia’s accession to the European Union despite Russia’s threats to kick his country out of a Russian-led trade bloc and impose more sanctions on it.

Speaking during a conference in Brussels, Pashinian said the Armenian government may formally apply for EU membership as early as next year.

“Recently we saw some good news in the European Union because before that there was a hesitation [about] whether the EU is willing to enlarge,” he told the “enlargement summit” organized by the Euronews TV channel. “But now we see some indications that maybe there is a strong political will in the EU to enlarge.”

“To be honest, I have no doubt that the time [to apply for EU membership] will come and that is not very far [off,]” he said, speaking in English.

When asked by a conference moderator whether Yerevan could make a formal membership bid before the end of this year, Pashinian said: “I don’t know how realistic it is, but next year can be realistic, 2028 can be realistic.”

“Two of our four neighbors are candidate countries for the European Union. I mean Turkey and Georgia. And it is a benefit for our European policy. And hopefully Armenia will be the third candidate country in our region,” added Pashinian.

Amid rising Russian-Armenian tensions, Pashinian’s political team enacted in April 2025 a law declaring the “start of a process of Armenia’s accession to the European Union.” Russia denounced the law, saying that it is at odds with the South Caucasus nation’s continued membership in the Russian-led Eurasian Economic Union (EEU).

Russia – Russian President Vladimir Putin meets Armenian Prime Minister Nikol Pashinian at the Kremlin, Moscow, April 1, 2026.

It was not until this spring that Moscow began seriously pressuring the Armenian government to quickly choose between the two blocs. Yerevan remains reluctant to make such a choice now, mindful of the Armenian economy’s heavy dependence on Russia.

In May, the presidents of Belarus, Kazakhstan and Kyrgyzstan joined their Russian counterpart Vladimir Putin in calling for an Armenian referendum on the issue. The four leaders also instructed their prime ministers to present a report on “possible consequences” of Armenia’s suspension from the EEU in time for their next summit planned for December.

The resulting report released on October 20 effectively recommended a membership suspension. Pashinian insisted afterwards that his country is resilient enough to cope with a loss of tariff-free access to the Russian market and a sharp rise in the price of Russian natural gas imported by it.

He also claimed that the report is part of a “secret plan” aimed at “inciting internal political instability” and “stripping Armenia of its independence.” The Russian Foreign Ministry rejected the “groundless accusations.”

—

Pashinian’s Pledge To ‘Take Out’ Opposition Leaders ‘Not Criminal’

նոյեմբեր 03, 2026

Armenia – Prime Minister Nikol Pashinian shouts threats against his critics during an election campaign event in Yerevan, May 18, 2026.

Prime Minister Nikol Pashinian’s pre-election pledge to “take out” Armenia’s top opposition leaders did not amount to death threats, the head of a law-enforcement body prosecuting scores of his political opponents insisted on Tuesday.

As he campaigned for the June 7 parliamentary elections in Yerevan, Pashinian repeatedly lost his temper after being confronted by disgruntled citizens. They included the sister of a senior military medic who went missing during the 2020 war in Nagorno-Karabakh. He linked her to the three main opposition election contenders and pledged to “bring on their knees” and “take out” their leaders.

A senior representative of the main opposition Strong Armenia bloc petitioned prosecutors to order a formal inquiry into what it saw as public calls for violence and hate speech. The Office of the Prosecutor-General office forwarded the demand to another law-enforcement agency, the Investigative Committee. The latter refused to open a criminal case.

Anna Grigorian, the parliamentary leader of the opposition Hayastan alliance, challenged the Investigative Committee head, Artur Poghosian, to assess Pashinian’s threats as she accused him and his law-enforcement agency of serving as a tool for government repression against the opposition.

“If one citizen of Armenia says to another, “I’m going to take you out, I’m going to force you to your knees,’ does this constitute a criminal offense or not?” she asked Poghosian during a meeting in the National Assembly.

“In my opinion, there are no elements of a crime in the prime minister’s statements,” replied Poghosian.

Grigorian countered that the Investigative Committee pressed criminal charges against a man who voiced the same threats against Pashinian on social media following the premier’s scandalous outburst. Poghosian responded by saying vaguely that his agency “evaluates the person, the situation, the time and the environment” before determining whether he or she committed a crime.

“That’s what jurisprudence is all about,” added the law-enforcement official. “It’s a very interesting science.”

Pashinian continued to attack and threaten his main election challengers before and after the elections. Robert Kocharian, a former president leading Hayastan, and Prosperous Armenia Party leader Gagik Tsarukian were arrested in the following weeks on what they call politically motivated charges.

—

RFE/RL – Judge Disciplined For Refusing To Try Armenian Archbishop

նոյեմբեր 03, 2026

Armenia – Judge Gevorg Manukian, October 3, 2026.

Armenia’s Supreme Judicial Council (SJC) agreed on Tuesday to a government demand to discipline a judge who recused himself from the trial of an archbishop arrested late last year amid Prime Minister Nikol Pashinian’s attempts to depose Catholicos Garegin II.

Archbishop Arshak Khachatrian, who heads the Armenian Apostolic Church’s Chancellery in Echmiadzin, is prosecuted on a drug-related charge rejected by him as politically motivated. The Investigative Committee claims that he had one of his aides plant a marijuana joint in the backpack of a protester who demanded Garegin’s resignation in 2018.

Armenia’s Court of Appeals released Khachatrian from custody shortly before the start of his trial in March. A district court judge in the Armavir province, Gevorg Manukian, agreed to recuse himself from the case during the opening session of the trial. Khachatrian’s lawyers argued that he used to work for the Investigative Committee’s Armavir division and may therefore not be impartial.

The Justice Ministry complained to the SJC about Manukian’s decision, demanding disciplinary action against the judge. The judicial watchdog responded by formally reprimanding him. It did not immediately elaborate on its decision.

Armenia – Archbishop Arshak Khachatrian speaks to journalists after his release from prison, Yerevan, March 5, 2026.

The ministry also initiated last month disciplinary proceedings against another Armavir court judge, Hakob Manukian (no relation to Gevorg), who similarly refused to preside over a separate trial of Garegin and six other senior clergymen that began in August. Manukian cited a conflict of interest, arguing that he had received a lawyer’s license from Ara Zohrabian, Garegin’s chief lawyer who used to head the national bar association. The SJC is scheduled to meet and discuss disciplinary action against him on November 16.

Critics view the ministry’s actions as an attempt to pressure or intimidate judges seen as impeding Pashinian’s controversial campaign against the supreme head of the Armenian Apostolic Church. Pashinian launched the campaign in June 2025 shortly after Garegin accused Azerbaijan of committing ethnic cleansing in Nagorno-Karabakh and illegally occupying Armenian border areas during an international conference in Switzerland.

Three archbishops, including Khachatrian, and one bishop were arrested in the following months on different charges strongly denied by them. Six other bishops as well as the Catholicos himself were indicted but not arrested early this year. The Armenian Church and its backers view the crackdown as a gross violation of the church’s separation from the state guaranteed by Armenia’s constitution and other laws.

—

Armenian team set to begin competition at ISSF World Championship in Qatar

Sports09:30, 2 November 2026
Read the article in: EspañolՀայերենРусский

Armenia is represented by three athletes at the ISSF World Championship in Doha, Qatar, which is being held from November 1 to 14.

The press service of the Shooting Federation of Armenia said the team has traveled to Qatar under the leadership of head coach Seyran Nikoghosyan.

The Armenian team comprises shooters Elmira Karapetyan, Gevorg Melkonyan and Artyom Grigoryan.

The championship is an Olympic qualification event, with 36 quota places to be awarded, three in each event.

Read the article in: EspañolՀայերենРусский

Published by Armenpress, original at

—

Armenian weightlifters continue campaign at World Championships in China

Sports09:36, 2 November 2026
Read the article in: EspañolՀայերեն

Members of Armenia’s national weightlifting team continue their campaign at the 2026 IWF World Championships in Ningbo, China, with two athletes scheduled to compete on November 2.

Martin Poghosyan will compete in Group C of the 85kg category, while Rafik Harutyunyan will take part in Group B of the same category.

Earlier in the championships, Alexandra Grigoryan won bronze in the clean and jerk event in the women’s 57kg category.

Read the article in: EspañolՀայերեն

Published by Armenpress, original at

—

Rafik Harutyunyan finishes 22nd at World Championships, Poghosyan 23rd

Sports19:17, 2 November 2026
Read the article in: FrançaisՀայերենTürkçe

The final standings in the 85kg category at the qualifying World Weightlifting Championships have been confirmed, the Armenian Weightlifting Federation’s press service said.

Competing in Group B, Rafik Harutyunyan finished 22nd with a combined total of 345kg — 155kg in the snatch and 190kg in the clean and jerk.

Martin Poghosyan, competing in Group C, placed 23rd with a total of 337kg — 147kg in the snatch and 190kg in the clean and jerk.

Earlier at the championships, Aleksandra Grigoryan won bronze in the clean and jerk.

Published by Armenpress, original at

—

Judo and karate hall at Armenian sports institute renovated with Japanese gove

Sports19:10, 2 November 2026
Read the article in: ՀայերենРусский

A ceremony marking the completion of a project to renovate the judo and karate hall at the Armenian State Institute of Physical Culture and Sport took place at the institute. The project was implemented under the Japanese Government’s Grant Assistance for Cultural Grassroots Projects programme.

The ceremony was attended by Japan’s Ambassador Extraordinary and Plenipotentiary to Armenia, Yutaka Aoki; Arman Andrikyan, adviser to Armenia’s Minister of Education, Science, Culture and Sport; the institute’s Rector Tigran Simonyan; and members of the institute’s management, students and guests.

According to a statement from the Japanese Embassy, Japan provided a grant of US$91,088 to reconstruct and equip the judo and karate hall. Following reconstruction and renovation, the hall’s floor area has increased, allowing more people to train in improved conditions.

The ceremony began with Ambassador Aoki and Simonyan cutting the ribbon to officially open the renovated hall. This was followed by demonstrations in which judo and karate athletes showcased their skills and discipline.

Following the demonstrations, Simonyan and Ambassador Aoki delivered congratulatory remarks. Simonyan said the new hall would enable the institute to organise teaching more effectively. He stressed that the occasion created an educational bridge between Armenia and Japan and could also help develop shared interests and cooperation.

Ambassador Aoki explained that a judo or karate hall is called a “dojo” in Japanese. The word consists of two parts: “do”, meaning “way”, and “jo”, meaning “place”. A dojo is therefore a “place of the way”: a space not only for learning martial arts techniques but also for physical and mental development.

He expressed hope that the dojo would become another bridge between the two countries and help strengthen their friendship in the future.

Read the article in: ՀայերենРусский

Published by Armenpress, original at

—